Datum: 16 - 12 - 08

In en uit de doofpot, de macht van de onmacht

Doofpotten en beerputten

Wie kent niet het verschijnsel van zaken die koste wat het kost in het duister moeten blijven. Sinds de Bijlmerramp van 4 oktober 1992, toen een Boeing 747-vrachtvliegtuig van de Israëlische luchtvaartmaatschappij El Al twee flats in de Amsterdamse Bijlmermeer verwoestte, worden doofpotten eufemistisch ‘zaken onder de pet willen houden’ genoemd. Daar dit meestal zaken betreft waarbij de overheid of overheidsdiensten betrokken zijn, roepen zij veelal terechte vragen op. Vragen die geen verhelderende antwoorden krijgen. Terecht vragen burgers zich na de zoveelste doofpottenaffaire af of ‘onze’ overheid nog wel te vertrouwen is. Het ging in 1992 om een voor Nederland ongekende ramp waar minimaal 43 doden vielen en in de twee flats honderd appartementen verwoest werden.

Bij de Bijlmerramp betrof het doofpotaspect onder andere het al dan niet aanwezig zijn van hoeveelheden verarmd uranium als contragewicht in de staart van het vliegtuig. Ook waren er volgens getuigen raadselachtige mannen in witte pakken aanwezig op de plek des onheils. De overheid ontkende beide zaken in alle toonaarden. Er werd een parlementaire enquête aan gewijd, waarvan de zittingen rechtstreeks via de televisie door vele Nederlanders bekeken werden. Wel is het een bekend feit dat tot voor een aantal jaren Schiphol een grote overslagplaats was van Amerikaanse wapens die naar Israël werden vervoerd. El Al had een eigen zwaar bewaakte vrachtloods op het terrein van Schiphol. Dit alles natuurlijk met medeweten van de Nederlandse regering.

De eerste grotere stinkende doofbeerput was een feit. Het ongeluk en haar gevolgen had een emotioneel diep ingrijpende invloed op vele Nederlanders. Vele vragen bleven onbeantwoord, zeker toen bleek dat in de periode na de ramp vele omwonenden van de rampplek ziek werden. Ook hierover ontstond veel gesteggel van overheidswege.

Lees hier verder.

» Reageer

(0 Reacties)